tag:blogger.com,1999:blog-45661202256405906232011-07-08T00:11:36.431-07:00ข้ามฟ้า มาร้องไห้noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-4566120225640590623.post-28059086198161476952009-10-31T11:13:00.000-07:002009-10-31T11:21:17.637-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_lJCV89QIe4k/Sux_Vs4amgI/AAAAAAAAABo/rSm35PpgZHc/s1600-h/1191959594.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398830064112146946" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 268px; CURSOR: hand; HEIGHT: 264px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lJCV89QIe4k/Sux_Vs4amgI/AAAAAAAAABo/rSm35PpgZHc/s320/1191959594.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#00cccc;">L O V E _ &amp; _ T I M E ~: • </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ท่านคะ...มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'ใครครับ' เลขา: 'เขาบอกว่าชื่อ ความรัก ค่ะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'อืมม.. บอกเค้าว่าผมงานยุ่งมาก' </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;">.........เวลาผ่านไป...... </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ท่านค่ะ ความรัก ยังงรอสายท่านอยู่ค่ะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกรับสายนะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;">..........ผ่านไป..........</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ท่านคะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'คุณ...ความรัก อีกเเล้วใช่ไหมครับ บอกว่าผมงานยุ่ง ไว้ผมจะ... </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ไม่ใช่ค่ะ! มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ'</span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;">......ในวันที่หัวใจว่างว่างว่าง... </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">mobile Phone: You have 1 new message in your mailbox 'Please call.. Goodbye from ความรัก' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ค่ะ' ............'ตู้ดๆๆๆ .......... ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ... ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ติดต่อไม่ได้ค่ะ จะให้ฝากข้อความไหมคะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'ไม่ต้องครับ' ความเหงาเข้ามาเยือน</span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;">... แล้วเวลาก็ผ่านไป ผ่านไป .............ผ่านไป........... </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">'ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับ ค่ะ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'ความรักครับ คือ ผม...เห็นคุณเงียบหายไปไม่รู้ว่าสบายดีไหม ช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอดไม่มีเวลาว่าง ต้องขอโทษด้วย ไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่า ผมพร้อมที่จะมีความรักเเล้ว ถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;">ร อ ร อ ร อ รอคอยความรักจนถึงวันนึง..... </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">เลขา: 'ท่านค่ะ ความรักโทรมา ให้ปฏิเสธไปเลยไหมค่ะ?' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ผู้จัดการ: 'ไม่ต้อง รีบโอนสายมาเลย' ผู้จัดการ: 'สวัสดีครับความรัก คุณหายไปไหนมา ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่มีเวลาใส่ใจ ไม่เคยสนใจตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผม ผมขอโทษ...' </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;">ความรัก: 'ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ ไม่ว่าจะอย่างไร ความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอ </span></div><br /><div><span style="color:#00cccc;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#00cccc;">เมื่อใดก็ตาม ที่คุณเปิดใจต้อนรับ เมื่อนั้น คุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรัก </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4566120225640590623-2805908619816147695?l=nu-ao-lovely.blogspot.com' alt='' /></div>ข้ามฟ้า มาร้องไห้noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4566120225640590623.post-87891146143258777592009-10-30T16:44:00.000-07:002009-10-31T11:02:09.562-07:00<p align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_lJCV89QIe4k/Sut8APcFrGI/AAAAAAAAABY/SQ9yavtK0CU/s1600-h/01_127.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398544921919859810" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 219px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_lJCV89QIe4k/Sut8APcFrGI/AAAAAAAAABY/SQ9yavtK0CU/s320/01_127.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><br /><br /><br /><div align="center"><span style="color:#cc33cc;">รักแท้แพ้ระยะทาง...จริงหรือ?</span></div><br /><p><br /></p><br /><p></p><p></p><p><br /></p><p></p><br /><p>คำตอบที่ได้สำหรับแต่ละคู่รักเกี่ยวกับเรื่องนี้คงแตกต่างกัน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่านักต่อนักแล้วที่หลายคู่รัก มีอันต้องเลิกรากันไปเพราะความห่างเนื่องจากระยะทางเป็นตัวแปร...และความเหงาก็ดูเหมือนจะเป็นปัจจัยถัดมาที่ทำให้ใจคนอ่อนไหว โลเล จนเข้าตำรา "รักแท้ แพ้ใกล้ชิด" ในที่สุด!!!<br /><br /><span style="color:#ff6666;"></span></p><br /><p><span style="color:#ff6666;">ความห่างเป็นปัจจัยที่อันตรายที่สุด ทำไมถึงกล่าวเช่นนี้?</span><br />การที่คนสองคนคบกัน มันก็ย่อมเหมือนลิ้นกับฟันที่จะต้องมีการกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นธรรมดา แต่เมื่อคุณอยู่ไกลกันแล้ว มันง่ายมากที่จะทำให้ความสัมพันธ์กับคนรักต้องระหองระแหง หากคุณทั้งสองคนไม่มั่นคงเพียงพอ </p><p><br /><span style="color:#ff6666;">ถ้าถามว่าอยู่ด้วยกันแล้วจะไม่กระทบกระทั่งกันเลยหรือ คำตอบคือ ไม่ใช่</span><br />หากแต่ว่าถ้าคุณอยู่ด้วยกัน คุณคงทำอะไรได้มากกว่าอยู่ไกลกันเป็นแน่ เพราะถ้าคุณต้องอยู่ห่างกันคนละประเทศ สิ่งที่คุณจะทำได้คือ โทรศัพท์.. คุณจะทำได้แค่พูดและรับฟัง โต้ตอบการสนทนา แต่คุณไม่สารมารถรับรู้ถึงอารมณ์ หรือภาษากริยา สีหน้า ของฝ่ายตรงข้ามเลย และแน่นอน คุณก็ไม่สามารถใช้มันได้เช่นกัน (คุณสามารถรับรู้ถึงอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามได้จากน้ำเสียง แต่มันเทียบกับการคุยกันซึ่งๆ หน้าไม่ได้เลย) ซึ่งในบางครั้งการมีปากเสียงกันด้วยเรื่องเล็กๆ อาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้เมื่อคุณอยู่ไกลกัน </p><br /><p></p><br /><p><span style="color:#ff6666;">นอกจากเรื่องของการกระทบกระทั่งกัน คุณมั่นใจได้อย่างไรว่า ความรู้สึกของอีกฝ่ายไม่ได้เปลี่ยนไปเพราะความไกลกัน "ระแวง"</span><br />คำนี้คงผุดขึ้นในใจของคุณเมื่อคุณอ่านมาถึงตรงนี้ ใช่แล้ว..ต่อให้รักกันขนาดไหน ไว้ใจกันแค่ไหนแต่เมื่ออยู่ไกลกัน สิ่งนี้มันต้องเกิดขึ้นในใจของคุณไม่มากก็น้อย หรือไม่จริง?? หากแต่ว่าคุณทั้งสองคนจะสามารถให้ความมั่นใจต่อกันได้มากแค่ไหน ถ้าคุณเป็นคนที่มั่นคงในความรักของคุณ บางครั้งคุณต้องบอกให้คนรักของคุณทราบ เพราะถ้าไม่บอก ไม่ให้ความมั่นใจกับอีกฝ่ายแล้ว คนรักของคุณจะทราบได้อย่างไร นี่เป็นอีกกรณีหนึ่งคือ การไม่พูด </p><br /><p>ต่างคนต่างคิดกันเอง เข้าใจกันไปคนละอย่างจากการที่คิดว่า "เค้าน่าจะรู้น่า" แต่จะบอกให้ว่าสำหรับบางเรื่องนั้น "ไม่ใช่!!" ฉะนั้นการพูดกันคือสิ่งที่ดีที่สุด ความรู้สึกที่เคยมีให้ การให้อภัย การมองข้ามเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ความคิดถึง ที่เคยมีให้ครั้งเมื่ออยู่เคียงข้างกัน อาจจะถูกบั่นทอนลงได้ เนื่องจากระยะทาง และความห่างกัน ความรักความทุ่มเทที่เคยมีให้ ก็จะลดน้อยลงก็เป็นได้ </p><br /><br /><p><span style="color:#ff6666;">การรักษาระยะห่างให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกว่าอยู่ใกล้กันตลอด อาจเป็นหนึ่งในทางเลือกที่จะป้องกันสิ่งต่างๆ เหล่านี้ได้</span><br />แต่มันจะทำได้มากแค่ไหน มันก็ต้องขึ้นอยู่กับคนทั้งสองคน บางครั้งการแสดงออกถึงการให้ความสำคัญกับอีกฝ่าย ก็เป็นสิ่งสำคัญ มันก็เป็นเหมือนกับการให้ความมั่นใจกับคนรักของคุณ การบอกรัก การกล่าวคำว่า คิดถึง บางคนมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น </p><br /><p>ในเมื่อคบกันแล้ว ก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่ว่า.. เรื่องแบบนี้ไม่จำเป็นต้องบอกหรอก.. หากคุณเคยรู้สึกหัวใจพองโต ยามเมื่อคนที่คุณรักบอกรักหรือคิดถึงคุณบ้าง.. </p><br /><p>และคุณมีความสุขเมื่อได้ยินเช่นนั้น แน่นอนว่าอีกฝ่ายคงจะรู้สึกไม่ต่างอะไรจากคุณ หากคุณได้บอกกับเค้า และหมั่นรดน้ำต้นรักของคุณ มากกว่าปล่อยให้มันแห้งตายเถอะนะ คุณจะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง</p><br /><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4566120225640590623-8789114614325877759?l=nu-ao-lovely.blogspot.com' alt='' /></div>ข้ามฟ้า มาร้องไห้noreply@blogger.com0